خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
۲
از تو محجوب تری یاد ندارد ایامبوی گل باز ندیده است گریبان ترا
۳
پرده دیده بادام مشبک شده استدیده در خواب مگر سوزن مژگان ترا؟
۴
آنقدر همرهی از طالع خود می خواهمکه پر از بوسه کنم چاه زنخدان ترا؟
صفحهٔ ۱ از ۳