خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
۲
تا ازان روی عرقناک، نظر دادم آبآبِ حیوان به نظر موجِ سراب است مرا
۳
لب به دریوزهٔ می تلخ نسازم چون جامآبرو جمع چو شد، عالمِ آب است مرا
۴
نیست بی‌سوختگان شورِ مرا چون آتشمی ز خونابهٔ دلهای کباب است مرا
صفحهٔ ۱ از ۴