خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرابهره جز داغ ازین لاله ستان نیست مرا
۲
به تهی چشمی خود ساخته ام چون غربالچشم بر خرمن آن مورمیان نیست مرا
۳
از تماشای گلستان جهان چون شبنمبهره غیر از دل و چشم نگران نیست مرا
۴
آه کز قامت چون تیر سبکرفتارانغیر خمیازه خشکی چو کمان نیست مرا
صفحهٔ ۱ از ۴