خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کریما تو گلی یا جمله قندیکه چون بینی مرا چون گل بخندی
۲
عزیزا تو به بستان آن درختیکه چون دیدم تو را بیخم بکندی
۳
چه کم گردد ز جاهت گر بپرسیکه چونی در فراقم دردمندی
۴
من آنم کز فراقت مستمندمتو آنی که خلاص مستمندی
صفحهٔ ۱ از ۳