خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا تو در اندیشه درازیبیاوردی که با یاران نسازی
۲
نه عاشق بر سر آتش نشیندمگر که عاشقی باشد مجازی
۳
به من بنگر که بودم پیش از این عشقز عالم فارغ اندر بی‌نیازی
۴
قضا آمد بدیدم ماه روییگرفتم من سر زلفش به بازی
صفحهٔ ۱ از ۲