خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
۲
ما حریفان کهنسال جهان ازلیمطفل شش روزه عالم ندهد بازی ما
۳
تخته نقش مرادست دل ساده دلانبازی خود دهد آن کس که دهد بازی ما
۴
قوت بازوی اقبال، رسا افتاده استنیست محتاج به تعلیم و مدد بازی ما
صفحهٔ ۱ از ۳