خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را
۲
می شبانه به کیفیت صبوحی نیستچه نسبت است به عنبر، بهار عنبر را؟
۳
به خاکمال حوادث صبور باش که نیستبه از غبار یتیمی لباس، گوهر را
۴
بر آن گشاده جبین است آب تلخ حلالکه نقل باده کند چشم شور اختر را
صفحهٔ ۱ از ۴