خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرادماغ دشمنی روزگار نیست مرا
۲
چو تخم سوخته خاکسترست حاصل منامید تربیت از نوبهار نیست مرا
۳
به بر و بحر چو گوهر یکی است نسبت منگشایشی ز میان و کنار نیست مرا
۴
اگر به خاک برابر کند مرا گردونبه دل غباری ازین رهگذار نیست مرا
صفحهٔ ۱ از ۳