خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا
۲
کنم سیاه ز نظاره بنفشه خطانشود دو دیده چو بادام اگر سفید مرا
۳
گران نیم به خریدار از سبکروحیبه سیم قلب چو یوسف توان خرید مرا
۴
ز نیشتر چو رگ سنگ نیست پروایمز کوه درد ز بس نبض آرمید مرا
صفحهٔ ۱ از ۲