خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
۲
چه غم ز آتش سوزنده چون خلیل مرا؟که عشق او ز بلاها بود کفیل مرا
۳
چه حاجت است به رهبر، که گوشه چشمشکشد چو سرمه به خویش از هزار میل مرا
۴
علاج تشنه دیدار نیست جز دیداربه چشم، موج سراب است سلسبیل مرا
صفحهٔ ۱ از ۳