خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
۲
مدار چشم تفاوت ز پله میزانیکی است سنگ و گهر، دیده های حیران را
۳
مکن به پرده ناموس عشق را پنهانکه بادبان نشود پرده دار طوفان را
۴
به احتیاط نفس کش به عاشقان چو رسیکه ناز زلف بود خاطر پریشان را
صفحهٔ ۱ از ۳