خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
۲
به باد دست، کلید خزانه را مسپارمده به دست صبا زلف عنبرافشان را
۳
مکن به ماه نو ابروی یار را تشبیهچه نسبت است به محراب طاق نسیان را؟
۴
درازدستی اهل هوس ز گستاخیبه ماه مصر گوارا نمود زندان را
صفحهٔ ۱ از ۵