خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ماشکسته دل نشود ز انقلاب شیشه ما
۲
اگر شکنجه کنندش به آب تلخ، کندز کیمیای قناعت گلاب شیشه ما
۳
ز خشکسال نمی گردد آب گوهر کمشود چو آبله پر از سراب شیشه ما
۴
شراب بی جگران را دلیر می سازدچرا ز سنگ کند اجتناب شیشه ما؟
صفحهٔ ۱ از ۶