خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
۲
علاج ظلمت ابرست باده روشنکه دل سیاه کند بی شراب ناب هوا
۳
به گردش آر می پرده سوز را ساقیکه شد ز ابر سیه، عنبرین نقاب هوا
۴
امید هست شود شسته توبه نامه ماچنین شود به طراوت گر از سحاب هوا
صفحهٔ ۱ از ۴