خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را
۲
دوری مکن ز صحبت نیکان که می کندگوهر عزیز در نظر خلق آب را
۳
پروای رستخیز ندارند راستانروز حساب، عید بود خودحساب را
۴
بی عشق خون مرده بود دل به زیر پوستاز آتش است گریه خونین کباب را
صفحهٔ ۱ از ۳