خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را
۲
بی نیش نیست نوشی اگر هست در جهاندر شیشه کرده اند حصاری نبات را
۳
مطرب بجاست راه خرابات سر کندکز دست داده ایم طریق نجات را
۴
سودا نشد به زخم زبان از سرم بروناز دل نبرد خامه سیاهی دوات را
صفحهٔ ۱ از ۳