خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را
۲
از دار و گیر عشق، ملایک مسلمندصید حرم چه قدر شناسد کمند را؟
۳
خضری است شوق دوست که چون راه سر کندبیرون برد مسلم از آتش سپند را
۴
تا خط مشکبار تو آمد به روی کارآماده گشت نافه چین ریشخند را
صفحهٔ ۱ از ۲