خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
۲
از دوریت چو شام غریبان گرفته ایماز در گشاده روی چو صبح وطن درآ
۳
تا چند در لباس توان کرد عرض حال؟یک ره به خلوتم به ته پیرهن درآ
۴
مانند شمع، جامه فانوس شرم رابیرون در گذار و به این انجمن درآ
صفحهٔ ۱ از ۲