خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
۲
در عالم خیال، بهارست چار فصلبلبل به چتر گل ندهد زیر بال را
۳
هر چند حسن را خطر از چشم پاک نیستپنهان ز آب و آینه کن آن جمال را
۴
رحمی به شیشه خانه دلهای خلق کناز می مکن دو آتشه آن رنگ آل را
صفحهٔ ۱ از ۳