خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
۲
بخت سیه گلیم ندارد غم گزندحاجت به نیل نیست رخ رود نیل را
۳
خورشید و مه مرا نتواند ز راه بردهر شوخ دیده ای نفریبد خلیل را
۴
دل می دهد به نیم تپش عرض حال خودحاجت به نامه بر نبود جبرئیل را
صفحهٔ ۱ از ۳