خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را
۲
با دوستان حق چه کند خصم شعله خوی؟باغ و بهارهاست در آتش خلیل را
۳
پاس نفس بدار که آن خوی آتشیندر زیر لب گداخت نفس جبرئیل را
۴
چشمی که راه برد به آن لعل آبدارموج سراب می شمرد سلسبیل را
صفحهٔ ۱ از ۳