خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
۲
نیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمنخون دل از پیاله زر می دهد مرا
۳
شوخی که زهر چشم ز من داشتی دریغصائب به التماس شکر می دهد مرا
۴
دشنام یار جان دگر می دهد مرااین زهر پرورش به شکر می دهد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳