خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برفتیم ای عقیق لامکانیز شهر تو تو باید که بمانی
۲
سفر کردیم چون استارگان ماز تو هم سوی تو که آسمانی
۳
یکی صورت رود دیگر بیایدبه مهمانخانه‌ات زیرا که جانی
۴
که مهمانان مثال چار فصلندتو اصل فصل‌هایی که جهانی
صفحهٔ ۱ از ۳