خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشی آخر بگو ای یار چونیاز این ایام ناهموار چونی
۲
به روز و شب مرا اندیشه توستکز این روز و شب خون خوار چونی
۳
از این آتش که در عالم فتاده‌ستز دود لشکر تاتار چونی
۴
در این دریا و تاریکی و صد موجتو اندر کشتی پربار چونی
صفحهٔ ۱ از ۲