خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را
۲
افزود نشأه لب میگون او ز خطکیفیت است بیش، شراب شبانه را
۳
در آه اختیار ندارند اهل دردآتش گره به سینه کند چون زبانه را؟
۴
از خط سبز اگر چه سیه مست شد لبتبی اختیار می کند انشا بهانه را
صفحهٔ ۱ از ۳