خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما
۲
از آفتاب تجربه گشتیم خامترنارس برآمد از سفر خم شراب ما
۳
هیچ است هر چه هست به جز همت بلنداین مصرع است از دو جهان انتخاب ما
۴
این راه دور زود به انجام می رسدکوتاهیی اگر نکند پیچ و تاب ما
صفحهٔ ۱ از ۲