خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما
۲
یارب نصیب سوخته جانان عشق کنته جرعه ای که مانده ز آب حیات ما
۳
از سعی، راه عشق به پایان نمی رسددر ترک کوشش است طریق نجات ما
۴
در دل هزار عقده ز افلاک داشتیمحل شد به یک پیاله می مشکلات ما
صفحهٔ ۱ از ۳