خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری است حلقه در میخانه ایم مادر حلقه تصرف پیمانه ایم ما
۲
مقصود ما ز خوردن می نیست بی غمیاز تشنگان گریه مستانه ایم ما
۳
در چشم ناقصان جهان گرچه نارسیمچون باده، جوش سینه میخانه ایم ما
۴
عشاق را به تیغ زبان گرم می کنیمچون شمع، تازیانه پروانه ایم ما
صفحهٔ ۱ از ۳