خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما
۲
چون موجه سراب درین دشت پر فریببا جان بی نفس پی دنیا شویم ما
۳
شور جنون کجاست که مانند گردبادجاروب خارزار تمنا شویم ما
۴
یارب نصیب کن پر و بالی که چون مسیحزین خاکدان به عالم بالا شویم ما
صفحهٔ ۱ از ۴