خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما
۲
موقوف نسیمی است ز هم ریختن ماچون برگ خزان پا به رکاب است دل ما
۳
سطری است ز پیشانی ما راز دو عالمبی پرده تر از عالم آب است دل ما
۴
از جنبش مهدست گرانخوابی اطفالاز گردش افلاک به خواب است دل ما
صفحهٔ ۱ از ۲