خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر خورشید جاویدان نگشتیدرخت و رخت بازرگان نگشتی
۲
دو دست کفشگر گر ساکنستیهمیشه گربه در انبان نگشتی
۳
اگر نه عشوه‌های باد بودیسر شاخ گل خندان نگشتی
۴
چه گویم گر نبودی آن که دانیبه هر دم این نگشتی آن نگشتی
صفحهٔ ۱ از ۳