خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
۲
در خواب عقل بودیم در زیر سایه گلباد بهار عشقت بیدار کرد ما را
۳
داروی دردمندی از ما مسیح می بردبیمارداری دل بیمار کرد ما را
۴
گل کرد راز پنهان در داغ غوطه خوردیماین خارخار آخر گلزار کرد ما را
صفحهٔ ۱ از ۲