خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را
۲
پستی دیوار را زوال نباشدسیل نسازد خراب خانه زین را
۳
خشک تر از موجه سراب شماردتشنه دیدار او بهشت برین را
۴
خال تو از خط به دل غبار ندارددزد شمارد بهشت خویش کمین را
صفحهٔ ۱ از ۲