خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب
۲
راه خوابیده رسانید به منزل خود رابخت ما نیست که بیدار نگردد از خواب
۳
رهرو عشق نگردد ز ملامت در همشود از سنگ فزون جوهر آیینه آب
۴
دل بی تاب من آرام ندارد، ورنهمی کشد در دل شب ها نفسی موج سراب
صفحهٔ ۱ از ۴