خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب
۲
لب میگون و خط سبز تماشا داردبزدایید ز دل زنگ ازین سبزه و آب
۳
دم خط را چو دم صبح غنیمت دانیدپیش از آن دم که ز مقراض شود پا به رکاب
۴
زین خط تازه وتر، دیده و دل آب دهیدکه ز هر حلقه در آتش بودش نعل شتاب
صفحهٔ ۱ از ۳