خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب
۲
پیاله نوش و میندیش از حرارت میکه در شراب، طباشیر می کند مهتاب
۳
نمی خرد به فروغی کتان توبه مادرین معامله تقصیر می کند مهتاب
۴
فروغ صحبت روشندلان غنیمت دانپیاله گیر که شبگیر می کند مهتاب
صفحهٔ ۱ از ۲