خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم غرقه درون جوی بارینهانم می‌خلد در آب خاری
۲
اگر چه خار را من می‌نبینمنیم خالی ز زخم خار باری
۳
ندانم تا چه خار است اندر این جویکه خالی نیست جان از خارخاری
۴
تنم را بین که صورتگر ز سوزنبر او بنگاشت هر سویی نگاری
صفحهٔ ۱ از ۳