خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو عشق آمد که جان با من سپاریچرا زوتر نگویی کآری آری
۲
جهان سوزید ز آتش‌های خوبانجمال عشق و روی عشق باری
۳
چو جان بیند جمال عشق گویدشدم از دست و دست از من نداری
۴
بدیدم عشق را چون برج نوریدرون برج نوری اه چه ناری
صفحهٔ ۱ از ۴