خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست
۲
قدر روشندل فزون از خاکساری می شودبر گهر گرد یتیمی سایه بال هماست
۳
قهرمان عشق می باشد به عاشق مهربانکشتی غواص گوهر جو به دریا آشناست
۴
از مآل شادمانی سربلندان غافلنداره این نخل سرکش خنده دندان نماست
صفحهٔ ۱ از ۳