خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
۲
نعل من چون آب از هر موجه ای در آتش استدر ریاض آفرینش سرو بالایی کجاست؟
۳
جبهه وا کرده طوطی را به گفتار آوردشد فراموشم سخن، آیینه سیمایی کجاست؟
۴
داغ مجنون می شود از مهر خاموشی زیاددر میان این غزالان چشم گویایی کجاست؟
صفحهٔ ۱ از ۲