خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگفتم دوش ای زین بخاریکه نتوانی رضا دادن به خواری
۲
در آن جانها که شکر روید از حقشکر باشد ز هر حسیش جاری
۳
اگر صد خنب سرکه درکشد اونه تلخی بینی او را نی نزاری
۴
خدایت چون سر مستی ندادهستحذر کن تا سر مستی نخاری
صفحهٔ ۱ از ۴