خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست
۲
رتبه قبض است بیش از بسط پیش عارفانعقده پیوند بر نخل از ثمر شیرین ترست
۳
نیست زنبور عسل را شکوه ای از جان خویشخانه چندانی که باشد مختصر شیرین ترست
۴
پیش هر موری که نی در ناخنش منت شکستخاک صحرای قناعت از شکر شیرین ترست
صفحهٔ ۱ از ۳