خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست
۲
گوشه گیران ایمن از آفات شهرت نیستنددر میان خلق بودن پیش دانا بهترست
۳
آب و رنگ صورت ظاهر دو روزی بیش نیستحسن اخلاق جمیل از روی زیبا بهترست
۴
طوطی از حرف مکرر می کند دل را سیاهپرده زنگار بر آیینه ما بهترست
صفحهٔ ۱ از ۳