خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
۲
رتبه خوبی دو بالا می شود از چشم پاکسرو موزون در کنار آب باشد بهترست
۳
آب چشم از دامن پاکان به جایی می رسدشمع اگر در گوشه محراب باشد بهترست
۴
سرو بی حاصل اگر از جا نخیزد گو مخیزپای چوبین در حنای خواب باشد بهترست
صفحهٔ ۱ از ۳