خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در خنده می‌آرد بهاریمرا سرگشته می‌دارد خماری
۲
مرا در چرخ آورده‌ست ماهیمرا بی‌یار گردانید یاری
۳
چو تاری گشتم از آواز چنگینوایش فاش و پیدا نیست تاری
۴
جهانی چون غباری او برانگیختکه پنهان شد چو بادی در غباری
صفحهٔ ۱ از ۳