خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است
۲
آسمان را عشق آورده است در وجد و سماعآسیای شعله جواله را آب آتش است
۳
چون سمندر، عاشقان روی آتشناک رامطرب و ساقی و نقل و باده ناب آتش است
۴
نیست با پهلوی خشک ما ملایم جای گرماین گیاه ناتوان را برق سنجاب آتش است
صفحهٔ ۱ از ۴