خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است
۲
گرم رفتاران نمی بینند زیر پای خویشگر به آب خضر افتد راه ما در آتش است
۳
عارفان از قهر بیش از لطف می یابند فیضبر خلیل الله باغ دلگشا در آتش است
۴
وای بر من کز فروغ گوهر یکتای اونعل هر موجی درین دریا جدا در آتش است
صفحهٔ ۱ از ۳