خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
۲
شمع هم یاری است در هر جا نباشد آفتابگر دل روشن نباشد، چشم بینا هم خوش است
۳
طفل طبعان را تماشا عمر ضایع کردن استچشم عبرت بین اگر باشد، تماشا هم خوش است
۴
در مذاق قدردانان، قهر کم از لطف نیستگل اگر بر سر نباشد، خار در پا هم خوش ا ست
صفحهٔ ۱ از ۳