خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟
۲
گلفروش باغ، ناز باغبانان می کشدلاله چین دشت ایمن را چه پروای گل است؟
۳
بیغمی بنگر که با این داغ های آتشینچشم کافر نعمت ما را تمنای گل است
۴
از سر مینای پر می پنبه بردارید زودشعله را بر گوشه دستارکی جان گل است؟
صفحهٔ ۱ از ۲