خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه دارد در خم سربسته گردون از من استمی به حکمت می خورم، جای فلاطون از من است
۲
تا خم می در زمین خانه ام در خاک هستعشرت روی زمین با گنج قارون از من است
۳
نیست چون عنقا ز من جز نام چیزی در میانخود پرستش می کند خود را و ممنون از من است
۴
از تلاش قرب ظاهر با خیالش فارغملفظ از هر کس که خواهد باش، مضمون از من است
صفحهٔ ۱ از ۳